موز آلرژی و چند نکته دیگر
حساسیت، ازجمله موضوعات لاکچری و جذابه که در حال حاضر افراد به عنوان یک آپشن و امکانات جانبی باهاش برخورد میکنن. درحالی که تا قبل از این، اگه فرد نگونبختی حتی با دیدن بادمجون روی تنش گسل هم تشکیل می شد، باز جرات ابرازش رو نداشت، چون؛ «اصن چه معنی میده مرد اینقدر سوسول ؟؟»
یا اصلا، کسی که با خوردن بادمجون که انقد خوشمزه س اینجوری کولی بازی در میآره، پسفردا زیر مشکلات بدمزۀ زندگی میخواد چیکارکنه؟؟ها؟؟چیکار؟؟
ولی الان و به لطفِ پیشرفت تکنولوژی، دیگه هزارماشالله آلرژی داشتن کلی کلاس داره و همین الان که من و شما داریم اینو می خونیم، کلی از جوونای مملکتمون تو کافه های معتبر سراسر کشور سرگرم خودنمایی با آلرژیاشونن و این روزا، داشتن حداقل دوسه تا حساسیت و آلرژی برای شروع زندگی مشترک لازم و ضروریه و اگه شما تو همون ملاقات اول به عنوان برگِ برنده یکی دوتاشو رو نکنی، باختی.
شايد واسه بعضيا سوال پيش بياد؛ خب كافه که بادمجون، موز، كرۀ بادوم زمينى و كلا چيز حساسيتزایی نداره، پس ما چیکار کنیم؟؟ اصلا نگران نباشید. سیگار، عود، عطر یا چیزای دیگه که داره!!
شما میتونید موقعیتو به خوبی مدیریت بحران کرده و از قبل از این اسپری آبیا که تو دهنشون می زنن آماده کنید و خیالتون راحت باشه؛ اگه اونا جواب نداده، این یکی تضمینیه. بدون درد و خونریزی!!
همۀ ما در بچگی، یا حتی بزرگسالی، حداقل یکی یه بار، آرزوی داشتن آسم داشتیم که همه ش به خاطرِ استفاده از این اسپری جذاب بوده و کمتر پیش اومده شخص موردنظر بهونه گیری بیجا کنه که اسپری زدی و نمیخوام و فلان.
خلاصه، می خواستم بگم که همه چیز، شاید اونقدرا که ماها فک می کنیم بد به نظر نرسه...
متن: مهسا ملک زاده
تصویر: سعید شعبانی
طنز نیمروز
